Schrijven met licht

Oude foto
Luxemburg, 1966
Zoals je met letters verschillende teksten kunt schrijven, kun je bij fotograferen ook met licht verschillende dingen doen. Beschrijf je de werkelijkheid voor een krant of gebruik je de taal voor een gedicht? Gebruik je het licht voor een documentaire afbeelding of wil je méér vertellen met een foto?

Met mijn foto's kies ik duidelijk voor méér! Een fotografische weergave van de werkelijkheid, hoe noodzakelijk ook in het dagelijkse leven en hoe knap ook gemaakt door vele fotografen, laat voor mij altijd een stuk onontgonnen terrein over. Een extra uitdaging. Mijn foto's moeten iets meer overbrengen. Gebaseerd op de werkelijkheid, probeer ik een extra dimensie toe te voegen. De dimensie van verwondering, verrassing. Gefascineerd door structuren, patronen, contrasten en perspectief probeer ik in mijn foto's een onverwacht element toe te voegen. Dat is gelukt als je twee keer moet kijken om één keer het geheel te zien.

Begonnen op 12-jarige leeftijd met mijn eigen plastic 4×4 cameraatje met vakantiefoto's in Luxemburg. Als tiener gewerkt en gespaard voor een Minolta SRT101 en een eigen doka. Na jaren van analoog plezier, aan het begin van dit millennium overgestapt op digitale fotografie en nu werkend met een Olympus OMD E-M5, compacte kwaliteit. Als aanhanger van Open Source Software maak ik vooral gebruik van Darktable en GIMP voor foto-afwerking. En als lid van de fotoclub AFV Veendam blijf ik eigenzinnig míjn foto's maken!

Meest recente album: Minimaal

Foto in album 'Minimaal'
Steeds meer steeds minder. Hoe meer ik naar foto’s kijk én, als een voortgaand proces, elke keer als ik een nieuwe foto maak, merk ik hoe ik meer kan genieten van eenvoudige composities. Noem het minimalistisch, noem het abstract, steeds meer zijn het vlakverdelingen, kleurnuances, rust uitstralende beelden. De blik richt zich meer op het geheel, de foto wordt van een veelheid van beeldelementen veel meer een totaalbeeld, van een zoekplaatje naar een gevoel, van chaos naar rust. Het zoeken naar vlakken, structuren en vormen, het benadrukken van eenvoud en het isoleren van de essentie. Terugkijkend zit die manier van kijken al heel lang in mijn fotografie, maar wordt het me steeds duidelijker. Natuurlijk weet ik dat ik zo inga tegen de huidige trend met actie- en straatfotografie, maar zo voelt het voor mij goed. Foto’s hoeven niet álles vast te leggen wat er te zien is…. Dit kan dus best eens een hoofdstuk worden waar ik lang beelden aan toe kan voegen. We zullen zien.